
yine duyuyorum..uzaktan gelen ama bir o kadar da yakınımdaki, fısıltıyla karışık su sesleri.kalkmak zor gelse de bir kuvvet doğruluyorum yatağımda.dışarıya bakıyorum..gece her zamankinden karanlık.sokak daha bir yalnız bu gece, daha bir korunmasız..kalkıyorum yataktan kontrol ediyorum muslukları, yok hiçbir yerden değil.derken şiddetlenmeye başlıyor sanki ses.beni çağırıyormuşcasına damlamaya devam ediyorlar.fısıltılar karışıyor damlalara.belki de yalnızca beynimde bu sesler.anlam veremiyorum.belki de anlamak istemiyorum..
yatağıma dönüyorum.bu kaçıncı gece bilmiyorum artık.her gece aynı ses, daha da şiddetlenerek rahatsız etmekte beni..dayanamıyorum.her damla sesinde duyuyorum O'nu.korkuyorum.
beynimin patlayacağını hissettiğim an pencereyi açıp kendimi sonsuza bırakmak istiyorum.kurtulmaya, özgür olmaya..hem kim bilir, yerde yatan cansız bedenimden arşa yükselirken ruhum kanatlarım çıkar aniden..ya da kim bilir sıcaklığını hissederken ruhumda giderim onun yanına, azaplar diyarına..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder