Cumartesiler..

Kendimi bildim bileli en sevdiğim gün olmuştur cumartesi..gün bitip de analizini yaptığımda mutlaka her cumartesi beni mutlu eden bi olayın gerçekleşmiş olduğunu görürüm.bugün de öyleydi..belki geometri sorularının çoğunu yapabildiğimden (bunda cihan hocanın da katkısı oldukça yüksek ♥), belki yağmur yağdığından, belki ardından güneş açıp da bana her zaman ümit veren gökkuşağını görebildiğimden, belki de yakın bir arkadaşıma yardım ettiğimden..bana tüm bunları yapabilme şansı tanıyan cumartesiye teşekkür ederim.bugün dersten çıkıp terasta gökkuşağıyla ilgili hayaller kurmak istedim.o an ihtiyacım olan tek şeyin Missy Higgins'in ''warm whispers'' şarkısı olduğunu düşündüm.o benim yağmurlu zamanlarda dinlediğim şarkı olmasına rağmen o anda da dinlenmeyi hakediyordu bence.ama bugünün hakkını Vaughan Penn'in ''bring on the day'' de verebilirdi..her neyse, şarkılardan konuşmaya başladığımda susmak bilmediğimden bu konuyu kapatmam gayet mantıklı olucak galiba..

ne diyordum?.Cumartesi..

kendisi oluştuğu harflerin sayısına olan antipatimden etkilenmeden, benim de onu olduğu gibi kabul ettiğimi bildiğinden tüm özgüveniyle her hafta tam da ihtiyacım olduğu anda geliveriyor..bütün haftanın kötü anılarını geçici de olsa bugün zihnimin bulamayacağım köşelerine saklıyor.bugün elinden geldiğince bardağın dolu tarafını gösteriyor bana..

her haftanın üzüntülerini en derin enginlerde boğan, bana everest'in zirvesinden getirdiği karla karışık sevinci sunan bugüne, 'cumartesi'ye bir kez daha teşekkür ederim.

7 ile kafaları yemek.

Kendimi ''The Number 23'' filmindeki Jim Carrey gibi hissetmeye başladım.Tıpkı onun çevresindeki herşeyde 23 sayısına rastlaması gibi ben de 7 sayısıyla karşılaşıyorum sürekli..üstelik bu sayılar hayatımı en derinden etkileyen kişiyle ilgili çoğu şeyde fazlasıyla bulunuyor.liste bile yaptım.her geçen gün bu listedeki madde sayısı artmakta.

-Doğum günüm: 12.01.1992 // 1+2+0+1+1+9+9+2=25 =>2+5=7

-Doğduğum gün: Pazar // Haftanın 7. günü
-Doğduğum saat: 05.20 // 0+5+2+0=7
-O'nunla çıkmaya başladığımız tarih: 18.06.2008 // 1+8+0+6+2+0+08=25 =>2+5=7
-O'nunla çıktığımız gün sayısı: 160 // 1+6+0=7
-Cristiano Ronaldo'nun forma numarası: 7
-Ev telefonumun son rakamları: ..37
-Cep telefonumun son rakamları: ..37
-O'nun cep telefonunun son rakamları: ..37
-OKS'de aldığım puan: .37
-Dersane numaram: ...37
...
Bunları yazıya dökmem kafayı cidden yemeye başladığım kanıtıdır. :D

olmuyor..çok istedim, sevebilirim dedim ama yapamıyorum..seni öperken başkasını hayal ediyorum..sarılmalarım içten değil, sanki zorla yapıyorum..zorlaştırmalıydın bana kendini, ben kolayı sevmiyorum.yanımda uzanan sen olmuyorsun, sürekli başka biri oysa ki..elini tutmak bile gelmiyor içimden.sen bana bağlandıkça ben uzaklaşıyorum..daha ne kadar dayanabilirim buna bilmiyorum..hayatından çıkarmalısın beni..çünkü, ben sana ait değilim.

ben

sana ait

değilim..

photoshootin day with sis ♥

kız kardeşle okuldan kaç-mak.çekim için hazırlan-mak.kamera karşısında bütün sorunları unut-mak.bi dolu eğlen-mek.bol bol fotoğraf çektir-mek.bağları güçlendir-mek.eğlen-mek.eğlen-mek.eğlence dolu bir gün geçir-mek.fotoğrafları internete koy-mak.konuşul-mak.gündemi yeniden meşgul et-mek. :D ♥

o4-o5/o2 ♥

veda vakti yaklaşırken, birkaç kişi eksik çekilen bu fotoğraflar bu eğlenceli tarihlerin kanıtlarından yalnızca ikisi..her birimiz taşıyoruz ruh ve bedenlerimizde bu tarihlerin izlerini.heyecan, korku, eğlence, mutluluk, komedi, zevk, romantizm gibi birçok kavramı en yüksek derecede yaşadık bu tarihlerde.tripler bile eğlenceliydi..''sınırsız eğlence'' kavramı benim için (birkaçı eksik olsa da) bu tayfayla somutlaştı.bu tarihlerde yaşananlar gerçekten paha biçilemez ve hiçbir şeye değişilmez.en kısa zamanda ''sınırsız eğlence'' kavramını yeniden somutlaştırmak üzere..hepinizi çok seviyorum. ♥

Sensizlik.

sensizliğe dokunmak böyle birşey olsa gerek..canımı acıtmayan bir eylem bu artık benim için.içimde derin boşluklar açılmaya başladı.oysa bu boşlukların hiç oluşmayacağını düşünürdüm.bana huzur ve mutluluk veriyorlar..sanırım sana karşı hissettiklerim balonumun içindeki hava gibi zamanla tükendiği için bu gerçekleşiyor...beni en mutlu eden de o boşlukların ''sen'' zamiri tarafından doldurulmasına ihtiyacımın olmadığını bilmek..