Hangi yol ağzı, hangi kararlar için gereken zamanı tanır ki? Zaman yalnızca geçer.

herşey sende bitiyor.

tiktaktiktaktiktak.. geçip gidiyor zaman, değiştiriyor her bir hücremizi.
1 dakika bile öncesi 'geçmiş'ken, 1 ay, 1 yıl öncesi nasıl canımı yakabiliyor ki, geçmedi mi? geçmiş işte.
geçmemiş.
geçmiyor.
izler hep var bir şekilde.silinmiyor.olmuyor işte.
nasıl ya!? basbaya.göm en derinlere, yığ üstüne en ağırları, bulup yolunu çıkmaz mı yine.çıkmaz deme.çıkar işte.ihtimalin olması bile yeter.
canım acıyor.
kitaplardan öğrenmek lazımmış sevmeyi.ya da geçmişi olmayan bi adam bulmak..veyahut kendi geçmişini unutmak.çünkü yetmiyor sevmek tek başına.yetse bile bi yere kadar.geçmiş hep çıkıyor karşına.bırakmıyor ki peşini lanet.
'0' sevgiyle başlanmadı mı hem bu ilişkiye.ikimizin de kalbindeki, diğerleriyle..zamanla nasıl olduysa sevdik birbirimizi şansa.çılgınlar gibi değiştirdik birbirimizi.yeni huylar, yeni alışkanlıklar edindik.soğuduk kimi zaman birbirimizden, kimi zaman daha da bağlandık.benim sütten ağzım zaten yanmıştı, nerden beladan bağlandım ki tekrar.neden sevdim ki seni?cevabı olmayan milyonlarca soru işte..zaten cevaplansa anlamı olmazdı ki.
çok yıprattık birbirimizi.hala da yıpratıyoruz.sevgimizle.
sen sevgimin derinliğini göremiyorsun!
seni severkenki samimiyetime inanmıyorsun.
canım acıyor.
özlüyorum eski bizi.eskisi gibi olamıyoruz şu an çünkü sen bunun olasılığına dahi inanmıyorsun.yetmiyor yalnız benim inanmam.
belki de gerçekten uzun zamandır yolunu gözlediğin günleri istiyorsun gerçekten.yalnız günlerini özlediğin için istemiyorsun inanmayı.yeniden özgür olmak istediğin için inanmak gelmiyor içinden.özgürlüğün o cezbedici yanı sarmaya başladı belki şimdiden seni.
hani sen kimseye bağlanamazsın ya.
hani sen kendinden başkasının haklı olmasına dayanamazsın ya.
hani sen bencil yetiştirildin ya.
-sen bunları düşündüğün sürece-biz gerçekten eskisi gibi olamayacağız.
karşımda olsan şu an bunları söyleyemem biliyorum.ama
ver elini, koy bak, buram acıyor buram!

parça-bütün.

o kadar kırılganım ki artık rüzgar bile yetiyor beni parçalamaya..düşündükçe daha kötü oluyorum sanki.kendime farklı gözden baktığımdan herhalde..
aynı değil hiçbir şey.
gözlerim aynı bakamıyor istese de..
onunla bununla kimseyle alakalı değil durum, yalnızca benimle.
korkuyorum daha fazla değişmekten.
yeterince değişmedim mi zaten?
durmayacak mı zaman?
yeterli değil mi?
kaç kere kırıldım hiç dönüp geriye sayma ihtiyacı duymadım.ama o kırılan parçalar yerine oturmuyor artık, ki bazısı kayboldu bile.
eriyip gitmeyi mi bekliyorum bilmiyorum.
değsin istiyorum her yaşanılana.
değecek değil mi?

-değecek değecek..

değdi mi gerçekten?

çok uzun zamandır böyle ağlamamıştım.gözlerim bu denli şişmemişti ne zamandır.
herşey paramparça oldu aniden.şimdi durmaksızın birleştirmeye çalışıyorum onları.çalışıyoruz aslında.
değerin anlaşılması için illa bunların yaşanması mı gerekiyordu?gerekiyormuş herhalde.ama hakettim ben, gerçekten de.iki taraf da suçlu aslında, ama şu an için yapılması gereken belli.yeni bir sayfa açmak, en temizinden..
her uzaklaşışımızda, her ayrılışımızda daha da yakınlaştırdın beni kendine.kabul etmesen de böyle.
hep düşündüm.
çok fazla düşündüm.
bu kadar acı değer mi? değer mi bu gözyaşları sevgimize? geçmişin hatrına, geleceğin umuduna, değer mi tüm bunlar?
-değer.

değdi de.

seni seviyorum.
seni çok seviyorum mert.

ben böyle olur muydum?

ben böyle olmazdım.gerçekten olmazdım.engel olmak neden bu kadar zor ki?kendime kızıp kızıp duruyorum.bi yandan fazla mutluyum bi yandan endişeli.garip ikilemler var havamda.
ben böyle olmazdım ya.