bulutlara bu kadar yakın olmaya alışık değilim.yaklaşık 6-7 aydan beri bu kadar yükselememiştim.bu kadar yüksekte olmam her an düşebileceğim korkusunu ister istemez içimde barındırmama neden oluyor.ne kadar çok sevsem de yine 'incinmek' eylemini gerçekleştirebilme olasılığı gölge misali peşimden gelmeye devam ediyor.ne zaman bu kadar sevsem üzülen taraf hep ben olduğumdan yolun sonundaki uçurumu gördüğüm halde gözlerim kapalı koşa koşa ilerlemeye devam ediyorum.çok isterim bu sefer yanılmayı.ya da bu kadar çok sevmesem mi?..yolun sonunu bilmeden ilerlemeye devam edeceğimi biliyorum.sona gelene kadar everest'in zirvesinden yuvarlanarak her gün bana gelen karla karışık ama bir o kadar da saf aşkı içimde barındırmaya devam edeceğim..

I'm Yours.

fazla yükseklerde dolaşıyorum sanırım bu defa.fazla mutlu, fazla huzurluyum.özgürüm bir o kadar da..görmediğim her saniye duyduğum özlemi tarif edemiyorum.fazla seviyorum, her zamankinden fazla.Jason MrAZ'ın duygularıma tercüman olmak isteyen satırlarında da dile getirdiği gibi;

I won't hesitate no more, no more

It cannot wait I'm sure

There's no need to complicate

Our time is short

This is our fate, I'm yours* ♥

hala eski aşkının etkisinden kurtulamamış bir kızken ben, çıktın karşıma ansızın.kelimeler dökülürken dudaklarımızın arasından bir yakınlık oluşmayabaşladı aramızda.bunu inkar etmeye çalıştım hep, çünkü ben hala eski aşkımın bana dönme umudunu taşıyordum yüreğimde.ondan başkasına yerveremezdim asla kalbimde.çünkü kalbim sadece ona aitti.

tanıştığımız günün akşamı mesajınla karşılaştım hiç beklemezken..amacını bilmiyordum ama bu şekilde konuşmamız hoşuma gitmişti.mesajlarımızarasında beklenen birkaç gün, olaya heyecanla karışık farklı duygular katmaya başlamıştı.anlamıyordum bana ne olduğunu.zaman geçiyordu..benimsana olan hislerim belirsiz çizgilerin arasında saklanırken gün yüzüne çıkmaya başladı yavaşca.mutlu ben'in nasıl olduğunu seninle vakit geçirirkenhatırladım uzun zamandan sonra.ayaklarım kesiliyordu yerden adeta.herşey çok yavaş gelişti ama ben ilk kez 'yavaş' sıfatını bu kadar sevdim.sabırlı olduğum için bir kez daha şükrettim.

geçen bunca zamandan sonra şimdi benimsin.yalnızca benim...yaşadığım o kadar şeyden sonra bir daha kimseyi sevemeyeceğimi düşünürken, şimdiseni nasıl bu kadar çok sevebildiğimi anlayamıyorum.görüşmemize engel olan her ne varsa, daha da bağlıyor bizi birbirimize.daha çok senin yapıyorbeni.daha da sahipleniyorum seni..

sahnede gördüğümde bir kez daha aşık oldum sana, evet bu doğru.dünyanın en güzel duygusunu seninle yaşıyorum şu an.bana o kadar güvende hissettiriyor ve huzur veriyorsun ki, seninle olacağım günleri iple çekiyorum.nefesime eşlik etmeye başlıyor ismin yavaş yavaş.ne mutlu bana ki her gün seni soluyorum artık..

ellerimi ısıtırken ellerin, kansız olduğum için küçük çocuklar gibi seviniyorum bir kez daha, yüzüm gülüyor elimde olmadan.benimle olduğum günleri hafızama kazıyorum geleceğe yatırım amaçlı.yazıyorum her günümüzü.elimi tutuşun, bana bakışın, beni öpüşün..zihnime kazınan anılarımızdan yalnızca birkaçı..

tesadüfler üzerine kurulu ilişkimiz..ya da yalnızca kader.sen ne kadar inanmasan da ben inanıyorum kadere...

iyi ki o gün ezel beni çağırmış, iyi ki mertcan kedilerinden bahsetmiş ve iyi ki şeytan var. :)

seni çok seviyorum sevgilim.

♥

Yeni Bir Başlangıç: 19.o5.o9

felsefe, izcilik, kötü espri kavramlarıyla dolu birgün.gidilen sinemadan duyulan haz.mutluluk kavramı tanımları..harika gün batımını izleyiş, doğaya tekrar aşık oluş.ve sevgi...günbatımında başlayan bir hikaye..

belki de ilk kez bu kadar umut dolu ve mutlu bir ruh halinde yazıyorum.sonsuza kadar mühürlemeyi planladığım kalbim kanatlanıp yanına geldi.öykülerimi bitirdim sanıyordum.oysa yalnızca durgunmuşum bir müddet.şimdi seninleyim.senin öykünü yazacağım.yanında duyduğum huzur tarif edilemez.ayrıca senin mutluluk tarifin geçersiz benim için.çünkü eğer bu gece öleceğimi bilsem bir daha yanında olamayacağım için daha çok canım yanardı.seninle gerçekten mutluyum diğerleri gibi değil bu sefer.eminim duygularımdan.ayrılık isteği oluşmadı bu kez içimde.sanırım 6 aydır yapamadığımı başarıyorum yavaş yavaş.'yeni'ye aşık olma eylemi gerçekleştiriliyor bu kez belki de.yeni öykümün kahramanı sensin bundan sonra.yeni karakterler ekleme çabalarına girmeyeceğim, bu öyküde yalnızca iki karakter olacak; sen.ve.ben.biz olacağız sadece.söz veriyorum sevgilim.

en sevdiğin kıyafetimi giymek istedim bugün.denedim ama hiç yakışmadı bana.çıkarıp parçalamak, yakmak istedim onu.bana onun yakıştığını söyleyecek sesin sahibi gittiğinden birkaç damla yaş süzüldü yine yanaklarımdan.derin bir iç çekişle yaşlar gözlerimi şişirecek kadar çoğaldı.evet yine yaptım.binlerce kez söz versem de kendime yine senin için ağladım bugün.olmuyor lanet olsun ki.yapamıyorum.alışamıyorum yokluğuna.dolmuyor boşluğun.belki hayatıma girenlerin boşluğunu doldurma lüksüne sahip olmalarını istemediğimden..ama yine de, yine de bitsin istiyorum artık bu acı.alışmak istiyorum...bekliyorum hala, içimde kendinden emin olmayan bir umutla birlikte..

Halo

halelerindekini yeniden okuyabilmeyi çok özledim.gözlerine bakarak sonsuz yolculuklarda kaybolmayı özledim.yalnızca benim olduğun zamanları özledim.bugün üstüste göz göze gelişlerimizde uzun zamandır göremediğim birşeyi farkettim.halelerin kaybolmuş..

lübbetülaynında kendimden başka şeyleri görebilmeyi özledim.

sanırım ben.

-seni çok özledim.

beyaz yalanlar.

'seni özlemek' eylemi soluklaşmaya başladı bir 'yeni' girdiğinden beri hayatıma.kalp temizliği evresi tamamlanmakta belki de.kasımdan bu yana...6 aydan beri içimdeki ateş kor olamadı bir türlü.unutamadım onu.hala sevmeme rağmen eksikliğini hissetmemeye başladım artık.dawson's creek'te de joey'in dediği gibi ''seviyorum ama ihtiyaç duymuyorum.garip.ama bir o kadar da acınası.''. belki artık sevmiyorumdur bile.yalnızca unutulmuş bir tohumdur içimde kalan yaşanmışların hatrına gün aşırı yeşeren.evet, birşeyler eskimeye, unutulmaya başladı sanırım.elini tutmanın, seni öpmenin, gözlerinin içine bakarak hislerini anlamanın nasıl birşey olduğunu hatırlayamıyorum artık.belki de tamamen bitecek çok yakında.belki tam 7.ayın7. saatinde, 7. dakikasının 7.saniyesinde..hayatıma girene de haksızlık yapmak istemiyorum.ona gerçekten değer veriyorum ve kalbimde gerçek, kalıcı bir yeri olması için çok fazla çabaharcıyorum.'eski'yi unutmayı dilemiyorum artık.hayatımdaki 'yeni'nin yine kendimi kandırmam için yaratılmış beyaz bir yalan olmamasını diliyorum.