en sevdiğin kıyafetimi giymek istedim bugün.denedim ama hiç yakışmadı bana.çıkarıp parçalamak, yakmak istedim onu.bana onun yakıştığını söyleyecek sesin sahibi gittiğinden birkaç damla yaş süzüldü yine yanaklarımdan.derin bir iç çekişle yaşlar gözlerimi şişirecek kadar çoğaldı.evet yine yaptım.binlerce kez söz versem de kendime yine senin için ağladım bugün.olmuyor lanet olsun ki.yapamıyorum.alışamıyorum yokluğuna.dolmuyor boşluğun.belki hayatıma girenlerin boşluğunu doldurma lüksüne sahip olmalarını istemediğimden..ama yine de, yine de bitsin istiyorum artık bu acı.alışmak istiyorum...bekliyorum hala, içimde kendinden emin olmayan bir umutla birlikte..