Mutluyum bu ara, ama o burukluk hep içimde.
Bugün olup yarın olmayacağın korkusu: Tenimin her santiminde taşıyorum bunu.
Umudumu tüketmemeye çalışıyorum.Şüpheyi zihnimden uzak tutmaya da tabii.
Ama çok zor.
Bir gün elimi sımsıkı tutmuşken ertesi gün benimle konuşmama ihtimalin olduğunu bilmek.
Dayanması güç.
Beklemişken buraya kadar, hala çabalarken..
İnancımı kaybetmemeliyim.
Tecrübeler zamanı işaret ediyor, zamansa hayatı öğretecek ve seni getirecekse,
Olgunluk denizinde senle boğulmak varken sonunda,
Bu döngüde bir kez daha başlangıç noktasına varmayı bekleyebilirim sanırım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder