Herşey güzel başlar...Umutlar, hayaller vardır geleceğe dair.Herşey başladığı gibi gidecektir.Bitmesi söz konusu değildir; her şey güzel olacaktır, tıpkı şu anki gibi...Kötü şeyler düşünülmez.Oysa mutlu olmayan sonlar da vardır..
Zaman geçtikçe mutlu sonlara bir antipatim olduğunu farkettim.Ne yani, ben dışında herkesin mutlu olduğunu görmeyi istediğimi düşünmüyorsunuz herhalde..Onlar mutlu oldukça ben deli olurdum.Sanki hepsi nispet yaparlardı bana.En azından ben öyle zannederdim.Bencillikti benimkisi biliyorum, ama elimden gelen birşey yok.Bencil olmaktan da bilhassa memnunum.Hem kim kendini düşünmez ki?..
Geçmişe dair anılar çöpe atılmayı ya da enginlerde boğulmayı haketmiyor bence.Tamam birçoğu bizi üzüyor olabilir ama onlara ne değerler yüklerdik zamanında değil mi?O anlara gitmek istemez miydik sanki?Peki herşeyin başladığı o kutsal ana...Öyle olsa bile gerçek şu ki anılar geçmişte kalmaya mahkumdur.Tekerrüründen korkmak bu yüzden yersiz sanırım.Hakettikleri yerde ikamet ettirmeli onları bence.Yerlerini değiştirmelerine imkan verilmemeli...
Yağmur sonrası toprak kokusunu erken alıyorum her seferinde sanırım.Yağmur yağmaya başlamamışken henüz..Şemsin etkisini hissetsem de ısınmıyor tenim.Ben hala üşüyorum.Ellerime dokunur musun bi?Şemsiyeye ihtiyacım var mı emin olamıyorum.Korunmalı mıyım bu sefer?Duymam gereken ne varsa söyle, geçmişe, geleceğe dair, bize dair..
Zamansız yaşamak istemiyorum artık hiçbir şeyi.Tek kalmak da istemiyorum.Yabancılaştım çoğu şeye.Yaşamayı unutmaktan korkuyorum.
Geçmiş bataklığından çıkıp, geleceği bu kadar kafaya takmayıp, içinde bulunduğum ana yoğunlaşmayı özledim ben..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder