bir masal anlat bana.

birşeyleri değiştirebilmek için geç olmadığını söyle bana.hala vaktimiz olduğunu, istersek yine başarabileceğimizi söyle..

savunmasız yattım yatağıma yine başucuma gelip saçlarımı okşamanı diliyorum bu gece.bunu yapmasan da olur yeter ki yanımda olduğunu bileyim; varlığını, nefes alışını hissedeyim..

yaklaşsana bana, ben hala senin aşık olduğun o çocuk ruhlu, kızınca arkasını dönüp giden Ece'yim.ne bekliyorsun, sen de özlemedin mi bunca zaman beni, anneninkinden sonra o çok sevdiğin kokumu?

yalanlar söyle gerekirse bana, birbirimize verdiğimiz o kutsal sözü tutmadıysan bile tuttuğunu, hala bana ait olduğunu, hatta ve hatta eline bir başka el, dudaklarına başka bir dudağın değmediğini söyle bu gece..

sonsuza kadar ne kadar uğraşsak da ayrılamayacağımızı, her zaman birbirimize ait olacağımızı söyle bana.

sen de istersen eğer,

ben de, başka ellerin tenime değmediğini, dudaklarımın hala mühürlü olduğunu, o çok sevdiğin kokumu kimsenin içine çekmediğini söyleyeyim sana.

ya da yaşadığımız herşeyi -zor olsa da- kabullenip, yeni bir sayfa açalım bize kaldığımız yerden..hiç duymadığım bir masal anlat bana bu kez.kahramanları biz olalım.biz yaşayalım önceden olduğu gibi..ama 3. kişiler dahil olmasın bu sefer.soluklarımız aynı olsun.ayrı olsa da, beraber atsın kalplerimiz yine..ritmleri aynı olsun evet..hala orada olduğunu hissedebilirsin belki böylece.

çünkü bedenimde kendini olduğun gibi görebileceğin tek yer kalbim..senden sonra bende bıraktığın gibi kalan tek şey, seni sevmeye başladığım ilk günden beri kimsenin senden yer bulup da tamamen dahil olamadığı tek şey..

kalbim.