Kendimi bildim bileli en sevdiğim gün olmuştur cumartesi..gün bitip de analizini yaptığımda mutlaka her cumartesi beni mutlu eden bi olayın gerçekleşmiş olduğunu görürüm.bugün de öyleydi..belki geometri sorularının çoğunu yapabildiğimden (bunda cihan hocanın da katkısı oldukça yüksek ♥), belki yağmur yağdığından, belki ardından güneş açıp da bana her zaman ümit veren gökkuşağını görebildiğimden, belki de yakın bir arkadaşıma yardım ettiğimden..bana tüm bunları yapabilme şansı tanıyan cumartesiye teşekkür ederim.bugün dersten çıkıp terasta gökkuşağıyla ilgili hayaller kurmak istedim.o an ihtiyacım olan tek şeyin Missy Higgins'in ''warm whispers'' şarkısı olduğunu düşündüm.o benim yağmurlu zamanlarda dinlediğim şarkı olmasına rağmen o anda da dinlenmeyi hakediyordu bence.ama bugünün hakkını Vaughan Penn'in ''bring on the day'' de verebilirdi..her neyse, şarkılardan konuşmaya başladığımda susmak bilmediğimden bu konuyu kapatmam gayet mantıklı olucak galiba..
ne diyordum?.Cumartesi..
kendisi oluştuğu harflerin sayısına olan antipatimden etkilenmeden, benim de onu olduğu gibi kabul ettiğimi bildiğinden tüm özgüveniyle her hafta tam da ihtiyacım olduğu anda geliveriyor..bütün haftanın kötü anılarını geçici de olsa bugün zihnimin bulamayacağım köşelerine saklıyor.bugün elinden geldiğince bardağın dolu tarafını gösteriyor bana..
her haftanın üzüntülerini en derin enginlerde boğan, bana everest'in zirvesinden getirdiği karla karışık sevinci sunan bugüne, 'cumartesi'ye bir kez daha teşekkür ederim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder