yağmur yağsın da

perdeleri açalım sonuna kadar, görelim nasıl güzel süzülüyor damlalar camda.

pencereyi açalım da duyalım o güzel, ahenkli sesi;

duyalım toprak kokusunu.

soğuktan ürpereyim.ama hoşuma da gitsin.

dışarı çıkalım gökgürültüsünü duyar duymaz, tenim istiyor damlalarla kavuşmak.

yağmur yağsın da

en içten damlalar çarpsın bir bir yüzüme.

bu mutluluk yetmez bana tatmin olamam sonsuza kadar ama
yağmur yağsın.

ben sana susamış doğdum senin haberin yok.

Özlem..
Beş harften oluşmasına, bu denli küçük olmasına rağmen, bende nasıl bu kadar büyük bir yer kaplıyor anlayamıyorum.Adın kalbimi fethedeli yıllar geçti ama sana hala özlem duyuyorum.
Duygularım boğazımda düğümlenmese, haykırabilsem içimdekileri...Ah.
Nasıl susayabiliyorum her an sana?
Sıcaklığını hissetmezken üşümek içimi acıtıyor.Ellerin değmezken tenime bi yalnızlıktır ruhumu kaplıyor.
Yokluğun beni korkutuyor.
Özlemin gözlerimde damlalara dönüşürken ellerim daha da üşüyor.
Varlığına ihtiyacım var.
Sarıl bana.

sırf can sıkıntısına açıp geometri kitabını abartısız 5 test çözdüm şimdi.kendime şaştım, ama geometri sevgim hala çok büyük.

''aman yarabbi, sen aklıma mukayyet ol.'' demem gerekiyor sanırım.

Bu zamana kadar 7 rakamına takıntım olmuştur.Her yaptığım şeyde muhakkak 7'yi aramışımdır.Tesadüf bu ya, hep de bulmuşumdur. ^^
Son zamanda;
1-Öğrendiğim üzre kazanmış olduğum üniversitedeki okul numaramın son rakamı 7.
2-Ceynur'un albümünü aldım.Ve tabii ki ilk işim 7. şarkıya bakmak oldu:Sonsuza Kadar.E sözlerini de paylaşmam lazım haliyle.

Sen gündüz ol ben de gece
Seherde kavuşalım
Sen hava ol ben bir damla su
Baharda çiçek olup açalım
Hayat böyle herşeyin zamanı varmış
Bazen acıdan geçermiş bütün yollar
Nefessiz çaresiz kalsa da bu yürek
Bilir ki sen varsın her yolun sonunda
Sarıl bana sarıl n’olur
Düğümlenmesin artık duygular boğazımda
Sarıl bana sarıl n’olur
Kal sonsuza kadar yanımda
Sen gurur ol ben de kusur
Aşkın yatağında uyuyalım
Sen bir ilk ol ben de son
Zamanın deminde yok olalım
Hayat böyle herşeyin zamanı varmış
Bazen acıdan geçermiş bütün yollar
Nefessiz çaresız kalsa da bu yürek
Bilir ki sen varsın her yolun sonunda
Sarıl bana sarıl n’olur
Düğümlenmesin artık duygular boğazımda
Sarıl bana sarıl n’olur
Kal sonsuza kadar yanımda

ben Mert'in yanındayken...

... kendimi zayıf kılabiliyorum.şeffaflaşıyorum.bütün sıfatlardan arınıp sadece kadınlığımı yaşayabiliyorum.

Susuyorum kaç aydır dilsizmişcesine.Yutuyorum cümlelerimi bir bir.Herkes konuştuklarını yazar, bense sustuklarımı yazıyorum aslında kaç aydır görünmez kalemlerle.Belki de artık mutsuz günlerin inşa ettiği yapıyı yıktığımdan görünmüyor yazdıklarım.Geçmişteki fazla öznel acılarım baskın geliyor sanırım şu anki evrensel mutlu halime.Çünkü bana göre acılardır bireysel olan, yazılması gereken; mutluluk herkesde mevcut zaten, herkesin bildiği birşeyi tekrarlamak saçma geliyor aslında, ki mutluluğu anlatması daha zordur bana göre.Endorfinin de yaratıcılığı engellediğini düşünüyorum aslında.Ama şu an bu aşırı mutlu halimin bana bu yazıyı yazdırdığını biliyorum.Gece gece neyin kafası bu onu çözemedim.
Sadece mutluyum, onu bilir, onu söylerim.

6 Nisan.

Hayatıma dahil olduğun andan beri bana sadece mutluluk getirdin.

Sonsuz güvenle yeniden kayıtsızca sevebilmeyi öğrettin.

Aramızdaki mesafeye aldırmadı, uzanıp sardı beni sevgin.

Dakikalar bir türlü geçmek bilmezken bana sabretmeyi sevdirdin.

Doğumgünün kutlu olsun en kıymetlim.