Pazar, Eylül 5

ben sana susamış doğdum senin haberin yok.

Özlem..
Beş harften oluşmasına, bu denli küçük olmasına rağmen, bende nasıl bu kadar büyük bir yer kaplıyor anlayamıyorum.Adın kalbimi fethedeli yıllar geçti ama sana hala özlem duyuyorum.
Duygularım boğazımda düğümlenmese, haykırabilsem içimdekileri...Ah.
Nasıl susayabiliyorum her an sana?
Sıcaklığını hissetmezken üşümek içimi acıtıyor.Ellerin değmezken tenime bi yalnızlıktır ruhumu kaplıyor.
Yokluğun beni korkutuyor.
Özlemin gözlerimde damlalara dönüşürken ellerim daha da üşüyor.
Varlığına ihtiyacım var.
Sarıl bana.

2 yorum:

  1. bunu okurken arkadan çalan şarkı teoman-kadınım dı ,yazarken dinlesen ağlardın biliyorum

    Eşyalar toplanmış seninle birlikte
    Anılar saçılmış odaya heryere
    Sevdiğim o koku yok artık bu evde

    Kıyıda köşede gülüşün kaybolmuş
    N'olur terketme yalnızlık çok acı
    Bu renksiz dünyayı sevmiştik birlikte

    Hatırla o günü karşıki sokakta
    Seni öptüğümü ilk defa hayatta
    Kollarımda benim ilbahar sabahı

    Kadınım

    Bana bıraktığın bütün bu hayatın
    Yaşanan aşkların değeri yok artık
    Ben sensiz olamam artık anlıyorum

    Sönmüş bak ışıklar ev nasıl karanlık
    O ılık aydınlık yuvamız soğumuş
    Geceler bitmiyor ağlıyorum artık

    Şimdi çok yalnızım n'olur kal benimle
    O kapıyı kapat elini ver bana
    Dışarıda yalnız üşüyorsun sen

    Kadınım.....

    YanıtlaSil
  2. bu akşam kötüydüm baya biliyosun meleğim.okuyunca da alakasız bile olsa garip hissettim şimdi.

    YanıtlaSil