Sarıldım kendime.

Dursaydı kumlar bu gece, yaşasaydım seni doyasıya.Ellerini bıraksaydın bana ya da.Benimkileri ısıtmazlardı yalnızca, öperdim onları ben çok öperdim.Ben de sana kokumu verirdim.Böylece kendini hep yanımda hissederdin.Olmadı ama.Olmadı.
'Senle de olmuyor sensizken de.' dedin.Biz birbirimizi seviyoruz ama yetmez mi?Yetmiyor sana göre.Yetiyor fazlasıyla ya.Biz birbirimizi seviyoruz.Dayanağımız bu işte, aşkımız.
Ama yapacak birşey yok.Ben aşkımı verebilirim yalnızca sana.
Sabah gözünü açtığında ben olayım isterim yatağında.Yemek yerken saçma sapan fotoğraflarımı sen çek isterim.Konserlerde belimi saran sen ol isterim.Yine benimle ol isterim.
Ellerini uzatsan bana nasıl koşarım haberin yok.Eskisinden de sıkı tutarım onları.
Ben aslında hiç bırakmak istemedim ki ellerini.Oldu ama bi'kere.
Bu gece, yıldönümüzün 1 hafta sonrası, benimdin bir süreliğine.Yüreğin benimleydi.Yine hissettim varlığını bütün kalbimle.

Sen iyisi mi bundan sonra,
şarkılarını içinden geldiğince söyle, karşında ben varmışcasına, aşkla söyle.Ben sesini burdan duyar mutlu olurum.Ne de olsa anılara zincirlendim ben, sensizken, sarıldım kendime.