duygularımı yazıya geçirmeye üşendiğimi farkettim.yazmakla vakit kaybetmeyi dahi göze alamıyorum artık-sanki yapacak çok önemli işlerim varmış gibi.parmaklarım kalem tutmuyor nerdeyse.herşeye üşenir oldum, herşeye.
1,5 ay oldu.iyi misin diye sorarsan iyiyim.arada bi özlüyorum tabi seni ama arada.böyle manidar şarkılarda, filmlerde, kitap aralarında, tramvay duraklarında, pandayla ilgili şeylerde falan filan.ama canımın acısı çok hafif, sanırım artık gerçekten bitmesi gerektiğini bildiğimden..iyi oldu aslında, değerlerimizi daha da kaybetmeden bitmiş oldu.
ben konuşmadığım herkesle rahatça konuşur oldum sensiz, sen de aynı şekilde.sensiz çoğu şeyin tadı çıkmıyor ama zamanla o da geçecek biliyorum.ilkbahardayız, ikimizi de yeni başlangıçlar bekliyor.umut doluyuz ikimiz de, bir şeylerin iyi gideceğine inancımız tam.umarım ikimizi de güzel şeyler bekliyordur.
içerde biyerde sana kızgın olsam da iyi dileklerim seninle.
mutlu olalım isterim.
ayrıyken de.
:)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder