o kadar kırılganım ki artık rüzgar bile yetiyor beni parçalamaya..düşündükçe daha kötü oluyorum sanki.kendime farklı gözden baktığımdan herhalde..
aynı değil hiçbir şey.
gözlerim aynı bakamıyor istese de..
onunla bununla kimseyle alakalı değil durum, yalnızca benimle.
korkuyorum daha fazla değişmekten.
yeterince değişmedim mi zaten?
durmayacak mı zaman?
yeterli değil mi?
kaç kere kırıldım hiç dönüp geriye sayma ihtiyacı duymadım.ama o kırılan parçalar yerine oturmuyor artık, ki bazısı kayboldu bile.
eriyip gitmeyi mi bekliyorum bilmiyorum.
değsin istiyorum her yaşanılana.
değecek değil mi?
-değecek değecek..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder