şu ana saplandım.ileriyi göremiyorum artık ne yazık ki.geçmişe dönüp yorum da yapamıyorum.tahminde bulunmak ise adeta işkence...
yorgunum.çok yorgun.damarlarımda dolaşan mutlulukla karışık kan yalnız akıyor son zamanlarda.çok yetersiz hissediyorum kendimi.ve de çok eksik..
yaptıklarımdan zevk alamamaktan korkuyorum.yine aynı şeyleri yaşayıp sevdiklerimi kaybetmekten korkuyorum.
acıkmıyorum.sürekli uykum var, yattığımda ise uyuyamıyorum.gülümsemelerimin sahteleşmesinden, içten gülememekten korkuyorum.
yanımda olan onca insana rağmen hala birşeyler eksik gibi.kendimi anlatamamaktan, anlaşılamamaktan korkuyorum.
çok yorgunum.çalışmak istemiyorum daha fazla.başaramayacağımı hissediyorum.düşünmekten yoruldum.keşke bir an önce gelip geçse..
hissettirmeden.
beni daha fazla eritmeden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder